Ο θρύλος το' χει πως μέσα σε ένα κουτί παλιό αλλά θυμόζεστο, έκρυψαν το Δία
να γλυτώσει από το φόβο του Κρόνου, του αρπηφόρου. Ο Κρόνος κηνυγώντας τον, μαυροπλήγωσε τη φτέρνα του στα κοφτοβράχια και κρυστάλλωσε το φαραγγοβούνι. Το κουτί Έρεε στο Νύμφοπόταμο και κυλούσε μέσα απ' το Στόμιο στην Ελιά. Ώσπου βρήκε Φως. [] Σώσε μας, είπαν. Κυλήστε με, είπε, τον Κυναστρίτη, πάνω στον άργιλο και στο θαλασσοβότσαλο, προς το Σημερόσπιτό μου, ευθυγραμμιστά, ώσπου να δείχνω στο Βορρά, τώρα που η χρυσεποχή έχει ώρα. [] Ψηλά στεκόταν εκείνη, να βλέπει τους δυό συντροφοκαταρράκτες αλλά και το στερνό, που δεν ήξερε για τη γύμνια της σκεπής της. Γι' αυτό παίζουν εκείνοι μπορετά σα παιδιά ανυποψίαστα, ανάμεσα στα δέντρα. [] Στη συνορόπέτρα, έφαγαν και ήπιαν κρασί Τριφυλιανό. Έτσι γεμίζει κυλιστά το βαρέλι, το καρδιοκάνατο και το θυμησοκάρυδο για μια ζωή γεμάτη μύθους. Έτσι σώθηκαν κι εκείνοι.
#neda #waterfalls #epikouriosapollonas #naosepikouriouapollona