Ο θρύλος το' χει πως η Καλλιάφεια φρόντισε το Νέσσο ή Χείρων ή Πηλύνορα, πλένοντάς του τις πληγές με το νερό της άψαρης λίμνης, που πιότερο πονούσαν από την απόρριψη παρά τα λερναία βέλη. Πως ο Μελάμποδας θεράπευσε με τρόπους πολλαπλούς τις κόρες του άνακτα Προΐτου, Ιφινόη και Ιφιάνασσα από τη μανία της Ήρας, με το χάρισμα του Διονύσου. Πως οι γερανονύμφες μένουν στις αντροσπηλιές και θεραπεύουν μυστικά όσουν τολμούν να χαιδευτούν με τις Αρένιας τα νερά. Πως ένας ανόσιος ναυαγός θα ξεβραζόταν σε θάλασσα και χώμα, μόνο εφτά φορές, αντί τις αιωνιότητας που του ετάχθη, αν δεν ένιπτε τας χείρας του στη λαπιθολεκάνη. Πως θεραπεύεις κι εσύ εμένα, απ' τις πληγές, τις μανίες και διασώζεις τους κατασκόπους μου και τους σαμποτέρ μου, στα βουνά που αμίλητα κοιτούν τα κάποτε ποτάμια να δίνουν τη θέση τους σε βρύσες αγιαστικές.